Okul Önünde Silah Sesleri: Çocuklarımız Ne Kadar Güvende?
Tüm Makaleleri
Sabah saat 08.00…
Birçok evde aynı telaş. Çocuklar çantalarını omuzlarına alıyor, anneler “Dikkatli ol” diyor, babalar “Derslerine iyi çalış” diye sesleniyor. Birkaç dakika sonra zil çalacak, öğrenciler sıralarına oturacak. Her şey sıradan bir okul günü gibi başlayacak.
Ama Manisa’nın Turgutlu ilçesinde bu sabah sıradan başlamadı.
Albayrak Mahallesi’nde bulunan İnci Üzmez Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi önünde bir kişinin silahla etrafa ateş açtığı, öğrencilerin yaralandığı yönünde ihbarlar geldi. Polisler, ambulanslar, sağlık ekipleri okul çevresine yöneldi. Çocuklarını okula gönderen ailelerin yaşayabileceği korkuyu anlatmaya ise kelimeler yetmez.
Bir okulun önünden söz ediyoruz.
Çocukların kendisini en güvende hissetmesi gereken yerlerden birinden…
Bir öğrencinin okul yolunda düşünmesi gereken şey yaklaşan sınavı, yapmadığı ödevi, arkadaşlarıyla konuşacağı konu olmalı. “Acaba bugün başıma bir şey gelir mi?” korkusu değil.
Yaşanan olayın nedeni, saldırganın kimliği ve olayın bütün ayrıntıları yapılacak soruşturmayla ortaya çıkacaktır. Henüz bilinmeyen noktalar hakkında hüküm vermek doğru değil. Ancak önümüzde görmezden gelemeyeceğimiz çok daha büyük bir soru var: Şiddet neden bu kadar kolay hayatımızın içine girebiliyor?
Sokakta başlayan bir tartışmada silah görüyoruz. Trafikte yaşanan anlaşmazlığın sonunda silah görüyoruz. Komşuluk kavgasında, iş yeri tartışmasında, düğünde, eğlencede, bazen de hiçbir mantıklı açıklaması olmayan olaylarda silah görüyoruz.
Şimdi ise bir okulun önünde silah seslerinden konuşuyoruz.
İşte tam da burada mesele yalnızca bir kişinin ne yaptığı olmaktan çıkıyor.
Silaha ulaşmanın kolaylığı, bireysel öfkenin şiddete dönüşmesi, toplumdaki tahammülsüzlük, güvenlik tedbirleri ve çocukların bulunduğu alanların korunması yeniden ciddi biçimde konuşulmalı.
Çünkü olay yaşandıktan sonra ambulans göndermek zorundayız ama asıl başarı ambulansa hiç ihtiyaç duyulmamasıdır. Polis olay yerine elbette gelecektir ama önemli olan bir kişinin elinde silahla okul çevresine kadar ulaşmasının önüne geçebilecek mekanizmaları oluşturabilmektir.
Okul çevrelerinin güvenliği sadece okul yönetimlerinin omuzlarına bırakılamaz. Emniyet, yerel yönetimler, aileler ve eğitim kurumları birlikte hareket etmek zorunda. Özellikle öğrencilerin giriş ve çıkış yaptığı saatlerde okul çevrelerinin daha sıkı kontrol edilmesi artık bir tercih değil, ihtiyaçtır.
Bir başka gerçek de şu: Şiddet haberlerini birkaç dakika konuşup ardından unutmaya fazlasıyla alıştık.
Bugün Turgutlu’yu konuşacağız. Yarın başka bir şehirde başka bir olay yaşandığında gündem oraya dönecek. Fakat çocukların güvenliği yalnızca olayların yaşandığı günlerde hatırlanacak bir mesele olamaz.
Her anne ve baba çocuğunu sabah okula gönderirken aynı beklentiye sahiptir: Akşam eve sağ salim dönmesi.
Bu beklenti çok büyük bir talep değil.
Bir ülkede çocukların okul kapısına güven içinde ulaşabilmesi, dersini bitirip evine dönebilmesi en teme
Birçok evde aynı telaş. Çocuklar çantalarını omuzlarına alıyor, anneler “Dikkatli ol” diyor, babalar “Derslerine iyi çalış” diye sesleniyor. Birkaç dakika sonra zil çalacak, öğrenciler sıralarına oturacak. Her şey sıradan bir okul günü gibi başlayacak.
Ama Manisa’nın Turgutlu ilçesinde bu sabah sıradan başlamadı.
Albayrak Mahallesi’nde bulunan İnci Üzmez Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi önünde bir kişinin silahla etrafa ateş açtığı, öğrencilerin yaralandığı yönünde ihbarlar geldi. Polisler, ambulanslar, sağlık ekipleri okul çevresine yöneldi. Çocuklarını okula gönderen ailelerin yaşayabileceği korkuyu anlatmaya ise kelimeler yetmez.
Bir okulun önünden söz ediyoruz.
Çocukların kendisini en güvende hissetmesi gereken yerlerden birinden…
Bir öğrencinin okul yolunda düşünmesi gereken şey yaklaşan sınavı, yapmadığı ödevi, arkadaşlarıyla konuşacağı konu olmalı. “Acaba bugün başıma bir şey gelir mi?” korkusu değil.
Yaşanan olayın nedeni, saldırganın kimliği ve olayın bütün ayrıntıları yapılacak soruşturmayla ortaya çıkacaktır. Henüz bilinmeyen noktalar hakkında hüküm vermek doğru değil. Ancak önümüzde görmezden gelemeyeceğimiz çok daha büyük bir soru var: Şiddet neden bu kadar kolay hayatımızın içine girebiliyor?
Sokakta başlayan bir tartışmada silah görüyoruz. Trafikte yaşanan anlaşmazlığın sonunda silah görüyoruz. Komşuluk kavgasında, iş yeri tartışmasında, düğünde, eğlencede, bazen de hiçbir mantıklı açıklaması olmayan olaylarda silah görüyoruz.
Şimdi ise bir okulun önünde silah seslerinden konuşuyoruz.
İşte tam da burada mesele yalnızca bir kişinin ne yaptığı olmaktan çıkıyor.
Silaha ulaşmanın kolaylığı, bireysel öfkenin şiddete dönüşmesi, toplumdaki tahammülsüzlük, güvenlik tedbirleri ve çocukların bulunduğu alanların korunması yeniden ciddi biçimde konuşulmalı.
Çünkü olay yaşandıktan sonra ambulans göndermek zorundayız ama asıl başarı ambulansa hiç ihtiyaç duyulmamasıdır. Polis olay yerine elbette gelecektir ama önemli olan bir kişinin elinde silahla okul çevresine kadar ulaşmasının önüne geçebilecek mekanizmaları oluşturabilmektir.
Okul çevrelerinin güvenliği sadece okul yönetimlerinin omuzlarına bırakılamaz. Emniyet, yerel yönetimler, aileler ve eğitim kurumları birlikte hareket etmek zorunda. Özellikle öğrencilerin giriş ve çıkış yaptığı saatlerde okul çevrelerinin daha sıkı kontrol edilmesi artık bir tercih değil, ihtiyaçtır.
Bir başka gerçek de şu: Şiddet haberlerini birkaç dakika konuşup ardından unutmaya fazlasıyla alıştık.
Bugün Turgutlu’yu konuşacağız. Yarın başka bir şehirde başka bir olay yaşandığında gündem oraya dönecek. Fakat çocukların güvenliği yalnızca olayların yaşandığı günlerde hatırlanacak bir mesele olamaz.
Her anne ve baba çocuğunu sabah okula gönderirken aynı beklentiye sahiptir: Akşam eve sağ salim dönmesi.
Bu beklenti çok büyük bir talep değil.
Bir ülkede çocukların okul kapısına güven içinde ulaşabilmesi, dersini bitirip evine dönebilmesi en teme
