Bazı hayat hikâyeleri vardır çok normal sıradan. Ama bazıları vardır ki insanın tüylerini diken diken yapar, şaşırtır. İşte benim annemin hayat hikâyeside tam o şekilde. Size biraz annemi anlatmak istiyorum. Benim annem çok küçük yaştayken evlenmiş. Babamla zor zamanlar geçirmişler. Tabi eskinin şartları şu anki gibi değilmiş.

Babam kaynakla, tamirle daha çok demir işleriyle uğraşıyor. Babam gibi annem de bu işlerle ilgileniyor. Küçük yaştan beri babamın yanında olduğu için oda babamla birlikte çalışmaya başlamış. Evde dizini kırıp oturmak yerine annem, kar kış demden babamla birlikte çalışmayı seçmiş. Çoğu erkeğin yapamadığı işleri yapmayı istemiş. Bunun sebebi biziz. Bize daha iyi bir gelecek sunmak, iyi yerlere gelmemizi sağlamak için bunu tercih etmiş.

Aslında bakılırsa tüm anne ve babaların asıl gayesi bu değil mi? Çocukları için çalışıp çabalamak, onların iyi yerlere gelmesini sağlamak. Bizimde bu durumda üzerimize düşen görev, iyi bir yerlere gelip onların çabalarını boşa çıkarmamak.

Tolumda bazı meslekler hala kadınlara yakıştırılmıyor. Kaynak yapmak, demir kesmek, ağır işlerde çalışmak denildiğinde insanların aklına çoğunlukla erkekler geliyor. Ama bence emeğin, çalışmanın cinsiyeti yoktur. Önemli olan o işi kimin yaptığı değil, arkasında yatan çaba ve alın teridir.

Bence annemin yaptığı iş tüm kadınlara örnek olabilir. Bize kadınların en ağır işlerde bile çalışabileceklerini, istediklerinde her şeyi başarabileceklerini, kadınların hayatın her anında var olduklarını gösteriyor. Aslında şöyle bir bakınca annem sadece demirlere şekil verip, çatılar inşa etmiyor. Bunları yaparken bir yandan da ailesi için iyi bir gelecek sunmaya çalışmış.

Benim bu hayatta örnek aldığım kişi annem. Onun ailesi, çocukları için her şeyi yapabilme potansiyeli beni gerçekten etkiliyor. Bize sürekli ben sizin için çalışıyorum diyor. Gerçekten de bizim için çalışıyor. Bunu artık daha iyi anlayabiliyorum. Bende ileride annem gibi güçlü bir kadın olmak istiyorum.

Çocukluğumdan beri annemin bu işlerin içinde olması benim için çok normal bir durumdu. Belki bu yüzden yaptığı işin ne kadar farklı ve zor olduğunu zamanında yeterince düşünememişim. Birçok kişinin kadınların yapamayacağını düşündüğü işleri annemin yıllardır yapıyor olması, bugün geriye dönüp baktığımda bana çok şey ifade ediyor.

Annemin küçük yaşta evlendiğini düşününce aslında ne kadar erken sorumluluk aldığını daha iyi anlıyorum. O yaşlarda birçok insan daha ya okul okuyor oluyor, ya da hala hayaller kurduğu dönemde annem kendi ailesini kurmuş. Yıllar boyunca çok ağır işler yapmış ve bizi bu yaşa getirmiş. Annem şu zamana kadar yaptığı işleri bence bir başarı olarak görmüyor, hayatın bir parçası olarak bakıyor.

Ben annemin ellerine bakınca sadece çalışmaktan yıpranmış eller görmüyorum. O ellerde benim çocukluğum, ailemin geçirdiği yıllar ve bugün sahip olduğumuz hayatın emeği var. Belki de insanın annesine duyduğu hayranlık, büyüdükçe ve onun hikâyesini daha iyi anladıkça artıyor.