Ben şu anda gazetecilik bölümü okuyorum ve Marmara Bölge Gazetesi’nde staj görüyorum. Bu bölümü özellikle seçmedim. Hatta denk geldi bile diyebiliriz. Bunun sebebi benim küçüklükten beri belli bir hedefimin olmaması. Hani derler ya insan hedefi olmadan bir başarıya ulaşamaz. Ben o söze katılmıyorum. Bence insan hedefi olmadan da birçok başarıya imza atabilir.
Yukarıda da dediğim gibi ben hiçbir zaman belli bir hedef için çalışmadım. Her zaman elimden gelenin en iyisini yapmak için çabaladım. Bana bu çabaların boşa gitti mi diye soracak olursanız muhtemelen benden ‘hayır’ cevabını duyarsınız. Tabi bu soruyu bana birkaç yıl önce sormuş olsaydınız.
Şimdiki gençler Eskilere kıyasla çok daha fazla imkâna sahip gibi görünüyorlar. Artık eskiye dair çok bir şey kalmadı. İnternet gelişti, yediden yetmişe herkesin elinde akıllı telefonlar, tek tıkla anında her şeye ulaşabilme imkânı, daha saymadığım bir sürü şey. Bu kadar imkâna sahip olunsa bile insanların özellikle de gençlerin hayatla alakalı bir takım kaygıları var. Gençler için bu sorunların en büyüğü ise ‘gelecek kaygısı’.
Mesela şimdi dışarı çıkın ve sokaktan bir tane genç çevirin. Ona gelecekle alakalı sorular sorun. ‘’Hedefin ne? İleride kendini nerede görüyorsun?’’ gibi sorular. Muhtemelen size net cevaplar veremeyeceklerdir. Çünkü günümüz gençlerinin muhtemelen yüzde 90’ının aklında ‘benim geleceğim ne olacak?’ sorusu var.
Bu soruların, kaygıların hepsinin temelinde belirsizlik var. Günümüz gençleri artık ‘Bu meslek bana uygun mu?’ diye düşünmüyor. İleride ev araba sahibi olabilecek miyim? Mutlu bir yaşam sürebilecek miyim? Hangi bölümün iş imkânı daha fazla? Böylelikle ileride gençler mutlu oldukları işi değil, onlara para kazandıracak meslekleri seçmeye yöneliyorlar. Bu sayede bu sorunlar sadece gençleri değil toplumumuzu ilgilendirmeye başlıyor.
Yapay zekânın gelişimi de aklımıza farklı sorular getirebiliyor. Mesela şimdi seçtiğimiz meslek yarın hala devam edecek mi? Bundan dolayı insan hayatı boyunca 3-4 kez meslek değiştirmek zorunda kalabiliyorlar. Günümüzde artık teknoloji çok farklı bir boyuta gelmiş durumda. Bu gelişime yapay zekâ da eklenince çok farklı meslekler ortaya çıktı. Okullarda bu mesleklerle alakalı sınıflar, bölümler açıldı. Ama belki bundan 10-15 yıl sonra bu meslek dallarının hiçbiri kalmayacak. Bu durumda doğal olarak gençlerin kafalarında büyük bir soru işareti yaratmakta.
Aslında mesele çok basit. Bir toplumdaki gençler geleceğe umutla, heyecanla bakıyorsa o toplumda geleceklerini o gençlere emanet edebilir. Ama maalesef bizim toplumumuzdaki gençlerin çoğu bir an önce başka ülkelere gitmek istiyorlar. Bir nevi bu yüzden de gençlerin sorunları toplumumuzu da alakadar ediyor. Çünkü bir genç ne kadar umutluysa ne kadar geleceğini düşünüyorsa o toplum da bir o kadar sağlam olur. Bu yüzden gençlerin geleceğe olan güvenini kazanmak için sadece gençler olarak değil toplum olarak çalışmalıyız.
Şimdi tüm bu söylediklerimi bir köşeye bırakalım. Acaba biz gençler olarak ileride mutlu olabilecek miyiz?