Bursa’nın Mudanya ilçesinde yaşanan bir trafik kazası, hepimizin bir kez daha düşünmesi gereken acı bir gerçeği gözler önüne serdi. 4,63 promil alkollü halde traktör kullanan bir sürücü, park halindeki otomobile çarptı. Üstelik bu sürücünün daha önce de alkollü araç kullanmaktan ehliyetine el konulmuştu. Şimdi sormak gerekiyor: Bir insanın hatasından ders çıkarması için illa bir canın mı yanması gerekiyor?
Bazı haberleri okurken insan ne diyeceğini bilemiyor.
Kızmalı mı, üzülmeli mi, yoksa bu kadar sorumsuzluğa şaşırmalı mı?
Mudanya'da yaşanan olay da tam olarak böyle.
Bir traktör sürücüsü...
Direksiyon başında...
Tam 4,63 promil alkollü!
Yanlış okumadınız.
Yasal sınırın yaklaşık 23 katı!
Üstelik ilk kez de değil.
Daha önce alkollü araç kullandığı için ehliyetine el konulmuş. Buna rağmen yeniden direksiyon başına geçmiş. Hem de üçüncü kez aynı ihlali gerçekleştirmiş.
İnsan ister istemez soruyor:
Bu nasıl bir cesaret? Yoksa bunun adı düpedüz sorumsuzluk mu?
Çünkü direksiyon başına geçtiğinizde yalnızca kendi hayatınızdan sorumlu değilsiniz.
O yolda yürüyen çocuktan, evine ekmek götürmeye çalışan babadan, okuldan dönen öğrenciden, kaldırımda yürüyen yaşlıdan da sorumlusunuz.
Bir anlık dikkatsizlik, bir ömürlük acıya dönüşebilir.
Bir insanın sorumsuzluğu, başka bir ailenin hayatını karartabilir.
Mudanya'daki olayda traktör, park halindeki bir otomobile çarptı.
Neyse ki aktarılan bilgilerde herhangi bir can kaybından söz edilmiyor.
Ama ya o otomobilin yanında bir çocuk olsaydı?
Ya kaldırımda yürüyen bir anneye çarpsaydı?
Ya o sırada karşıdan gelen başka bir araçla çarpışsaydı?
İşte insanı asıl korkutan bu ihtimaller.
Çünkü trafik kazalarında bazen tek bir saniye, bir ailenin bütün geleceğini değiştirmeye yetiyor.
Gelelim olayın bir başka düşündürücü tarafına...
Sürücüye tam 350 bin lira idari para cezası uygulanmış.
150 bin lirası alkollü araç kullanmaktan, 200 bin lirası ise ehliyeti geri alınmış olmasına rağmen direksiyon başına geçmekten.
Büyük para!
Ama burada mesele yalnızca para değil.
Asıl mesele, insan hayatına verilen değer.
Bir insanın canının bedeli hangi parayla ölçülebilir?
Hangi ceza, kaybedilen bir evladı annesine geri getirebilir?
Hangi para, bir babanın yokluğunu doldurabilir?
Elbette cezalar caydırıcı olmalı.
Elbette kuralları hiçe sayanlar yaptıklarının karşılığını görmeli.
Ama unutmayalım ki hiçbir ceza, yaşanmamış bir kazanın verdiği huzurun yerini tutamaz.
Asıl başarı, kazadan sonra ceza kesmek değil, o kazanın hiç yaşanmamasını sağlamaktır.
Bir de şu var...
Toplum olarak alkollü araç kullanmayı bazen fazla hafife alıyoruz.
“Bir şey olmaz.”
“Ben kendimi biliyorum.”
“Şuradan şuraya gideceğim.”
“Yıllardır araç kullanıyorum.”
İşte bütün felaketler bazen bu birkaç cümlenin arkasına saklanıyor.
Oysa alkolün etkisindeyken direksiyon başına geçmek, yalnızca kişisel bir tercih değildir.
Başkalarının yaşama hakkını da tehlikeye atmaktır.
Üstelik bunun traktörü, otomobili, motosikleti yok.
Direksiyonun başındaysanız sorumluluğunuz aynıdır.
Kimsenin hayatı, bir başkasının keyfine ya da sorumsuzluğuna teslim edilemez.
Mudanya'da yaşanan olayda beni en çok düşündüren, sürücünün üçüncü kez alkollü araç kullanma ihlali yapmış olması.
İnsan bir kez hata yapabilir.
İkinci kez aynı yanlışı yapması düşündürücüdür.
Ama üçüncü kez aynı tehlikeyi göze almak, artık hepimizin üzerinde durması gereken ciddi bir sorundur.
Demek ki sadece ceza vermek yetmiyor.
Demek ki trafik bilincini, sorumluluk duygusunu ve insan hayatına saygıyı çok daha güçlü biçimde anlatmamız gerekiyor.
Çünkü trafik kuralları, sürücülere zorluk çıkarmak için konulmuş gereksiz yasaklar değildir.
O kuralların her birinin arkasında korunması gereken insan hayatları vardır.
Bugün park halindeki bir otomobile çarpan traktör, yarın başka bir yerde çok daha ağır sonuçlara yol açabilecek bir tehlikenin habercisi olarak görülmelidir.
Bu nedenle olaydan çıkaracağımız ders yalnızca “350 bin lira ceza kesildi” olmamalı.
Asıl ders, insan hayatının hiçbir bahaneye sığmayacak kadar değerli olduğudur.
Buradan direksiyon başına geçen herkese seslenmek istiyorum:
İçtiyseniz araç kullanmayın.
Kendinize güveniyor olabilirsiniz.
Yıllardır araç kullanıyor olabilirsiniz.
Ama unutmayın, trafik yalnızca sizin bulunduğunuz bir alan değil.
O yolda başka hayatlar, başka hayaller, başka aileler var.
Ve hiç kimsenin bir başkasının geleceğini karartmaya hakkı yok.
Son olarak şunu söylemek istiyorum:
350 bin liralık ceza belki bir gün ödenir. Hasarlı otomobil belki tamir edilir. Kırılan parçalar yenilenir.
Ama kırılan bir annenin yüreği, yarım kalan bir hayat, sönen bir ocak hiçbir parayla geri getirilemez.
Bu kez bir otomobile çarptı...
Umarım bu olay, daha büyük bir acı yaşanmadan gerekli dersin çıkarılmasına vesile olur.
Çünkü yollar hepimizin.
Ve o yollarda herkesin sağ salim evine dönmeye hakkı var.
Unutmayalım: Direksiyon başına geçmek bir hak olabilir ama başkalarının hayatını tehlikeye atmak asla bir hak değildir!
