Bir zamanlar mahalle kültürünün en güzel yansımasıydı parklar… Çocukların neşeyle koştuğu, gençlerin arkadaşlarıyla vakit geçirdiği, ailelerin akşam serinliğinde nefes aldığı güvenli alanlardı. Şimdi ise neredeyse her gün başka bir olay haberiyle uyanıyoruz. Bu kez adres Bursa’nın İnegöl ilçesi oldu. Bir çocuk parkında pompalı tüfekle açılan ateş sonucu 10 kişi yaralandı. Üstelik yaralananların arasında çocuklar da var.
Düşünsenize… İnsanlar sadece parkta oturuyor. Kimisi arkadaşlarıyla sohbet ediyor, kimisi telefonuyla ilgileniyor, kimisi yaz akşamının tadını çıkarıyor. Sonra bir araç geliyor ve dakikalar içinde park savaş alanına dönüyor. Çocukların kahkahalarının yükselmesi gereken yerde silah sesleri yankılanıyor.
Toplum olarak en büyük kaybımız belki de artık hiçbir yere “güvenli” diyemememiz oldu.
Eskiden aileler çocuklarını gönül rahatlığıyla sokağa gönderirdi. Şimdi ise anne babalar camdan dışarıyı izlemek zorunda kalıyor. Çünkü artık parkta kavga çıkmasından mı korkmalı, maganda kurşunundan mı, yoksa bireysel silahlanmanın kontrolden çıkmasından mı belli değil.
Bu olay sadece bir “asayiş haberi” değildir. Bu olay, toplumun geldiği noktanın acı bir göstergesidir.
Elini kolunu sallayarak pompalı tüfekle insanların arasına girip ateş açabilen bir düzen, sadece polisiye tedbirlerle açıklanamaz. Burada sorgulanması gereken çok daha büyük bir tablo var. Gençler neden bu kadar öfkeli? Silaha ulaşmak neden bu kadar kolay? İnsan hayatı neden bu kadar değersizleşti?
Her olaydan sonra aynı cümleleri duyuyoruz:
“Soruşturma başlatıldı.”
“Şüpheli aranıyor.”
“Güvenlik önlemleri artırıldı.”
Peki ya sonra?
Sonra başka bir şehirde başka bir parkta benzer görüntüler…
Oysa parklar korkunun değil huzurun adresi olmalı. Çocukların oyun oynarken annelerinin tedirgin olmadığı, gençlerin arkadaşlarıyla otururken can güvenliği düşünmediği yerler olmalı. Çünkü bir toplumun gerçek güvenliği, insanların gece rahat yürüyebilmesiyle, çocukların parkta özgürce oynayabilmesiyle ölçülür.
Bugün İnegöl’de yaşanan olay aslında hepimize sorulmuş bir sorudur:
Biz nasıl bir toplum olmaya gidiyoruz?
Ve bu soruya artık sadece yetkililerin değil, herkesin cevap vermesi gerekiyor.
YORUMLAR