Kayseri’nin Pınarbaşı ilçesine bağlı Dikilitaş Mahallesi… Bir mahalle adı, bir yerleşim yeri… Ama bugün bir utancın adresi olarak hafızalara kazındı. Bir insan, “yemek yetmiyor” dedi. Ve kendisine emanet edilen bir canı, bir köpeği… zincirle ağaca asarak öldürdü. Bu cümleyi yazmak bile insanın içini parçalıyor. Ama mesele tam da burada başlıyor: Bu sadece bir hayvanın ölümü değil, bir toplumun vicdan testidir. Bu Bir “Olay” Değil, Bir Çöküştür Bir insanın, savunmasız bir canlıyı bu şekilde öldürebilmesi; öfke değil, açlık değil, çaresizlik hiç değil… Bu, vicdanın tamamen yok oluşudur. “Yemek yetmiyor” bahanesi, aslında başka bir gerçeği yüzümüze çarpıyor: İnsan, merhametini kaybettiğinde, en küçük bahaneyi bile zulme dönüştürebilir. Bugün bir köpek… Yarın ne? Görüntülerden Daha Ağır Olan Şey Olayın görüntüleri sosyal medyada hızla yayıldı. Tepkiler büyüdü, öfke kabardı. Ama asıl ağır olan, o görüntüler değil. Asıl ağır olan şu soru: Biz ne zaman bu kadar duyarsızlaştık? Bir mahallede, bir ağaç altında, bir canın böyle öldürülmesi… Ve bunun ancak kamera kaydıyla fark edilmesi… Bu, sadece failin değil, toplumsal sessizliğin de sorgulanması gereken bir tablo. Yasalar Var, Peki Ya Vicdan? Evet, şüpheli gözaltına alındı. Evet, adli süreç başlatıldı. Ama şunu açıkça konuşalım: Bu tür olaylar ilk değil… ve ne yazık ki son da olmayacak. Çünkü sorun sadece ceza değil. Sorun, merhametin eğitimini verememek. Hayvana zarar veren bir zihniyet, aslında canlıya saygıyı hiç öğrenmemiştir. Bir Toplumun Aynası Hayvanlara nasıl davrandığımız, aslında kim olduğumuzu gösterir. Merhametli bir toplum mu? Yoksa öfkesini güçsüzden çıkaran bir toplum mu? Bugün Kayseri’de yaşanan bu vahşet, hepimize şu soruyu soruyor: Biz gerçekten iyi insanlar mıyız, yoksa sadece öyle olduğumuzu mu sanıyoruz?