Gece yarısı yola çıkan bir yolcu otobüsünde olduğunuzu düşünün…
Kimi memleketine gidiyor, kimi evine dönüyor, kimi de belki sabah işe yetişebilmek için saatlerdir yollarda. Herkesin ortak beklentisi aynı: Güvenli bir şekilde varacağı yere ulaşmak.
Ancak Edremit’te yaşanan son olay, hepimize çok önemli bir gerçeği bir kez daha hatırlattı. Direksiyon başına alkollü geçen bir kişinin sadece kendi hayatını değil, onlarca insanın hayatını da nasıl tehlikeye atabileceğini gördük.
İddiaya göre 4.11 promil alkollü olduğu belirlenen bir sürücü, şehirler arası yolcu otobüsünü kilometrelerce takip ediyor, önünü kesiyor, araçtan inerek otobüse zarar veriyor ve otogara kadar tacizini sürdürüyor. O otobüsün içinde bulunan yolcuların yaşadığı korkuyu hayal etmek bile insanın içini ürpertiyor.
Bir an için kendimize şu soruyu soralım:
O otobüste bizim annemiz, babamız, çocuğumuz ya da eşimiz olsaydı ne hissederdik?
Trafik sadece araçların hareket ettiği bir alan değildir. Trafik aynı zamanda insanların birbirine duyduğu güvenin de adıdır. Bu güven ortadan kalktığında yollar sadece asfalt olmaktan çıkar, korkunun ve endişenin hüküm sürdüğü yerlere dönüşür.
Bugün birçok insan gece yolculuklarında zaten tedirgin. Hız yapan sürücüler, trafik magandaları, alkollü direksiyon başındakiler ve öfkesini kontrol edemeyen kişiler yüzünden insanlar sevdiklerini yola uğurlarken endişe duyuyor.
Bu nedenle uygulanan cezaların miktarından çok daha önemli olan şey, toplum olarak bu davranışları kesin bir dille reddetmemizdir. Çünkü mesele yalnızca kırılan bir silecek ya da kesilen bir trafik cezası değildir. Mesele, onlarca insanın hayatının birkaç dakikalık sorumsuzluk uğruna riske atılmasıdır.
Emniyet ekiplerinin hızlı müdahalesi ve şüphelilerin yakalanması elbette sevindirici. Ancak asıl hedefimiz bu tür olayların hiç yaşanmaması olmalıdır.
Unutmamalıyız ki direksiyon başına geçen herkes sadece kendi canından değil, yoldaki herkesin canından sorumludur.
Bu korkuyu normalleştirmeyelim.
Çünkü bir gün o otobüste biz de olabiliriz.
YORUMLAR