20 Mart Cuma… Ramazan Bayramı’nın ilk günü.
Takvimler bir bayramı daha işaret ediyor. Evlerde telaş, mutfaklarda hazırlık, sokaklarda hareket var. Ama gelin dürüst olalım… Bayram sadece takvimde mi kaldı, yoksa gerçekten içimizde mi yaşıyor?

Ramazan ayı boyunca sabırla, şükürle, paylaşmayla geçen günlerin ardından gelen bu özel gün; aslında sadece bir tatil değil. Bayram, bir duruş. Bayram, bir hatırlayış. Bayram, insanın kendine dönüp “Ben neyi unuttum?” diye sorduğu bir eşik.

Eskiden bayram sabahları başka olurdu. Gün doğmadan kalkılır, en güzel kıyafetler giyilir, büyüklerin elleri öpülürdü. Şimdi ise birçok kişi için bayram; bir mesaj, bir sosyal medya paylaşımı, bir “kopyala-yapıştır” kutlama cümlesine sıkışmış durumda.

Oysa bayram, hatırlamaktır.

Unuttuğumuz akrabayı hatırlamak…
Kapısını çalmadığımız komşuyu hatırlamak…
Yalnız bıraktığımız yaşlıları hatırlamak…
Ve belki de en önemlisi; kalbimizi hatırlamak…

Bayramın ilk günü, aslında bir başlangıçtır. Kırgınlıkları bitirmek için bir fırsattır. “Ben haklıyım” demeyi bırakıp “Biz önemliyiz” diyebilmenin günüdür. Çünkü bayram, egonun değil, gönlün kazandığı gündür.

Bugün birini arayın. Uzun zamandır konuşmadığınız birini…
Belki bir “Nasılsın?” demek, yılların sessizliğini bitirecek.
Belki bir kapı çalmak, bir kalbi yeniden açacak.

Çünkü bayram; kalabalık sofralardan çok, samimi duygularla anlam kazanır.

Ve bir gerçek daha var…
Bu bayram herkes için aynı değil.

Bir yerde çocuklar bayramlık sevinci yaşarken, başka bir yerde insanlar geçim derdiyle boğuşuyor. Bir evde kahkahalar yükselirken, başka bir evde sessizlik hakim. İşte tam da bu yüzden bayram; paylaşmadan, empati kurmadan eksik kalır.

Bugün sadece kendimizi değil, başkalarını da düşünme günü.

Bir çocuğun yüzünü güldürmek, bir yaşlıya yalnız olmadığını hissettirmek, bir ihtiyaç sahibine destek olmak… İşte bayramın ruhu tam olarak burada gizli.

20 Mart Cuma…
Bir bayram sabahı daha.

Ama bu kez farklı olsun.
Sadece kutlamayın… Hissedin.
Sadece mesaj atmayın… Dokunun.
Sadece hatırlamayın… Hatırlatın.

Çünkü bayram; yaşandıkça bayramdır.

Herkesin kalbine dokunan, gerçek anlamda hissedilen bir bayram olması dileğiyle…
İyi bayramlar.