Arnavutköy’de yaşanan olay, yalnızca “akılalmaz anlar” başlığıyla geçiştirilebilecek sıradan bir sokak görüntüsü değil. İddiaya göre alkolün etkisindeki bir kişi, başını defalarca park halindeki kamyonetin kasasına vuruyor, ardından bilincini kaybederek yere yığılıyor. Çevresindekiler ise büyük bir şaşkınlıkla yaşananları izliyor, bazıları da cep telefonuyla kayda alıyor.
Asıl üzerinde durulması gereken nokta tam da burada başlıyor.
Bir insan kendisine zarar verirken ilk refleksimiz neden yardım etmek değil de telefonumuzu çıkarıp görüntü çekmek oluyor? Elbette böyle bir durumda bilinçsizce müdahale etmek hem yaralanan kişi hem de çevredekiler açısından tehlikeli olabilir. Ancak güvenli bir mesafeden durumu kontrol altına almaya çalışmak, acil yardım ekiplerine haber vermek ve çevredeki insanları yönlendirmek mümkündür.
Bugün sosyal medyada dikkat çeken birçok görüntünün arkasında gerçek bir insanın acısı bulunuyor. Bizler ise bazen bu gerçeği unutup yaşananları birkaç saniyelik “izlenme malzemesine” dönüştürüyoruz. Birinin bilincini kaybetmesi, yaralanması veya kontrolünü yitirmesi eğlence değildir. Paylaşılacak bir gösteri hiç değildir.
Olayın alkol nedeniyle yaşandığı iddia ediliyor. Ancak sebep ne olursa olsun, kişinin kendisine zarar verdiği açıkça görülüyor. Bu tür durumlar yalnızca asayiş meselesi olarak değerlendirilmemeli. Alkol bağımlılığı, ruhsal sorunlar, öfke kontrolü ve sosyal yalnızlık gibi birçok etken, insanların kendilerine veya çevrelerine zarar vermesine neden olabiliyor.
Toplum olarak yalnızca olay gerçekleştikten sonra şaşırıyoruz. Oysa önemli olan, insanları bu noktaya getiren şartları önceden fark edebilmek. Ailesi, arkadaşları veya yakın çevresi tarafından uzun süredir sorun yaşadığı bilinen kişilerin profesyonel destek almaya yönlendirilmesi gerekiyor.
Bu olaydan çıkarılacak bir başka ders de ilk yardım bilincinin önemidir. Bilincini kaybeden ve başından darbe alan bir kişiye nasıl yaklaşılması gerektiğini toplumun büyük bir bölümü bilmiyor. Yanlış bir müdahale daha ciddi sonuçlara yol açabilir. Bu nedenle temel ilk yardım eğitiminin yalnızca sürücü kurslarında verilen geçici bilgilerden ibaret kalmaması gerekiyor.
Arnavutköy’de yaşanan görüntüler kısa sürede unutulabilir. Fakat görüntülerde yere yığılan kişinin yaşadığı sağlık sorunları belki de uzun süre devam edecek. Bizler yeni videolara, yeni olaylara ve yeni gündemlere geçerken, o kişinin hayatındaki sonuçlar bitmeyecek.
Bu nedenle bir insanın çaresizliğine tanık olduğumuzda kendimize şu soruyu sormalıyız:
Telefonumuzu mu çıkaracağız, yoksa yardım için bir adım mı atacağız?
İnsanlık bazen büyük sözlerle değil, tam da böyle anlarda gösterilen küçük ama doğru davranışlarla ölçülür.
YORUMLAR