Aralık ayı geldi mi, şehirlerin ruhu değişir. Hava biraz daha soğur, akşamlar erken iner, vitrinler ışıkla dolar. Ve her yıl olduğu gibi, kırmızıyla yeşilin o tanıdık birlikteliği yeniden ortaya çıkar: Kokina.
Yılbaşının yaklaşmasıyla birlikte sokak köşelerinde, çiçekçilerin vitrinlerinde, pazar tezgâhlarında kokina demetleri birer birer yerini alır. Kimine göre sıradan bir süs bitkisi, kimine göre uğur, kimine göre ise yeni bir başlangıcın sembolü. Ama gerçek şu ki, kokina artık sadece bir çiçek değil; yılbaşı ritüelinin sessiz başrolü.
Satışlar Neden Artıyor?
Her yıl aynı döngü yaşanıyor. Aralık ayının ortalarına doğru kokina satışları belirgin şekilde artıyor. Bunun en büyük nedeni, elbette kokinaya atfedilen anlamlar. Halk arasında yaygın olan inanışa göre, yılbaşında eve giren kokina bir yıl boyunca solmazsa, ev sahibine şans, bereket ve mutluluk getiriyor. Bu inanışın bilimsel bir dayanağı yok belki ama psikolojik etkisi oldukça güçlü.
İnsanlar zor zamanlardan geçerken, küçük sembollere daha fazla tutunuyor. Ekonomik belirsizlikler, hayat pahalılığı, gelecek kaygısı derken; bir demet kokina, “belki bu yıl güzel geçer” umudunun somut hâline dönüşüyor.
Fiyatlar, Talep ve Ticarileşen Umut
Talep artınca fiyatlar da artıyor. Geçmişte birkaç liraya alınabilen kokinalar, bugün bazı şehirlerde ciddi rakamlara satılıyor. Özellikle büyükşehirlerde, süslenmiş ve “özel tasarım” hâline getirilmiş kokina demetleri neredeyse küçük bir yılbaşı hediyesi fiyatına ulaşmış durumda.
Bu noktada insan ister istemez düşünüyor:
Bir çiçek mi alıyoruz, yoksa umudu mu satın alıyoruz?
Kokina, artık sadece doğadan gelen bir bitki değil; pazarlama stratejileriyle süslenen, sosyal medyada paylaşılan, vitrinlerde “olmazsa olmaz” hâline getirilen bir ürün. Yani umut bile ticarileşiyor.
Kırmızı Meyvelerin Ardındaki Gerçek
Bir diğer önemli konu ise çoğu kişinin bilmediği gerçek: Kokina tek bir bitki değil. Kırmızı meyveli bitkiyle yeşil yapraklı dalın bir araya getirilmesiyle oluşturuluyor. Bu da bilinçsiz toplanma ve doğaya zarar riskini beraberinde getiriyor.
Her yıl binlerce dal koparılıyor, doğadan kontrolsüz şekilde alınıyor. Sırf birkaç hafta sürecek bir süs için doğanın dengesi göz ardı ediliyor. Oysa yılbaşı ruhu, doğayı tüketmek değil; onunla uyum içinde yaşamayı da hatırlatmalı.
Nostalji, İnanç ve Yeni Yıl Psikolojisi
Kokina aslında biraz da nostalji. Çocukluğumuzda annemizin salonun bir köşesine koyduğu o demet, belki de yılbaşı gecesinden kalan en net anı. O yüzden kokinaya bakınca sadece bir çiçek görmüyoruz; geçmişi, beklentileri ve “yeni yıl” hissini görüyoruz.
İnsan zihni, yeni başlangıçları somutlaştırmayı sever. Takvim yaprakları değişirken, hayatın da değişeceğine inanmak ister. Kokina da bu inancın sessiz tanığıdır.
Belki de Asıl Uğur…
Belki de uğur, kokinanın solmamasında değil;
Yeni yıla girerken birbirimize daha çok anlayış göstermekte,
Daha az tüketip daha çok paylaşmakta,
Kırmızı meyvelerden çok kırılan kalpleri onarmakta gizlidir.
Kokina bu yıl yine satılacak, yine evlere girecek. Kimilerinin salonunda umut olacak, kimilerinin kapısında süs. Ama belki de bu yıl, kokinaya bakarken şunu sormanın zamanı gelmiştir:
Yeni yıldan gerçekten ne bekliyoruz?
YORUMLAR