Altın bir kez daha rekor kırdı. Has altın, gram altın, çeyrek, yarım, tam, ata… Liste uzayıp gidiyor. Rakamlar yukarı doğru tırmanırken manşetler coşkulu: “Altın uçtu, yatırımcısını sevindirdi.” Peki gerçekten sevinen kim?
Gram altının 7.600 TL bandını aşması, çeyrek altının 12.500 TL’ye dayanması bir ekonomik başarı hikâyesi mi, yoksa sessiz bir çöküşün rakamsal özeti mi? Bu soruyu sormadan atılan her “rekor” manşeti, gerçeğin üstünü altın varakla kapatmaktan başka bir işe yaramıyor.
Bugün altın yükselmiyor aslında. Değer kazanan altın değil; değer kaybeden para. Ama biz meseleyi tersinden okumayı seviyoruz. Çünkü “altın arttı” demek daha az can yakıyor. Oysa aynı tabloya mutfaktan bakıldığında ortaya çıkan manzara çok daha sert: Birikim yapmak artık hayal, takı altın ise lüks.
Daha düne kadar düğünlerde “idarelik” diye takılan çeyrek altın, bugün neredeyse bir asgari ücretlinin aylık gıda masrafına denk. Yeni çeyrekle eski çeyrek arasındaki fark bile ekonomik çürümenin sembolüne dönüşmüş durumda. Altının “yeni”si var, “eski”si var; ama alabilen giderek azalıyor.
Ons altın dolar bazında da zirvede. Küresel belirsizlik, jeopolitik riskler, enflasyon korkusu… Dünyanın tamamı tedirgin. Ama Türkiye’de tablo biraz daha ağır. Çünkü bizde altın, sadece bir yatırım aracı değil; aynı zamanda güvensizliğin sigortası. İnsanlar kazandıkları paraya değil, sakladıkları altına güveniyor.
Altın/gümüş oranındaki sert yükseliş de tesadüf değil. Piyasalar “riskten kaçıyorum” diyor. Yani umut değil, korku satın alınıyor. Ne yazık ki bu korku, sadece borsayı ya da yatırımcıyı ilgilendirmiyor; doğrudan sokaktaki vatandaşa sirayet ediyor.
Şunu kabul edelim: Altının rekor kırdığı her gün, geniş kesimler için bir müjde değil, bir uyarıdır. Çünkü altın yükseldikçe evlilikler erteleniyor, takılar küçülüyor, birikimler buharlaşıyor. Manşetler parlak ama gerçekler karanlık.
Belki de artık “altın kaç lira oldu?” sorusunu bırakıp, daha zor bir soruyu sormanın zamanı gelmiştir:
Bu ülkede para neden bu kadar değersizleşti?
Altın susmaz. Sadece rakamlarla konuşur. Ve şu an söylediği şey gayet net: Ortada kutlanacak bir rekor değil, yüzleşilmesi gereken bir ekonomik tablo var.
YORUMLAR