EŞİNİ KAYBETTİ, HAYATI BİR ANDA DEĞİŞTİ
Serdivan ilçesi Beşevler Mahallesi’nde yaşayan Muazzez Akdoğdu’nun hayatı, eşini kaybetmesinin ardından tamamen değişti. Üç çocuğuyla yalnız kalan Akdoğdu, hem borçlarla hem de geçim sıkıntısıyla mücadele etmek zorunda kaldı.
Temizlik ve yevmiyeli işlerde çalışan Akdoğdu, kış aylarında dahi iş bulabilmek için büyük çaba gösterdi. Maddi sıkıntılar nedeniyle zaman zaman çok zor günler yaşadığını anlatan Akdoğdu, çocuklarını büyütebilmek için çalışmayı hiç bırakmadı.
“BİR ÇUVAL UN ALDIM, EVİMİN BİR KÖŞESİNDE BAŞLADIM”
Akdoğdu’nun hayatındaki dönüm noktası ise aldığı bir çuval un oldu. Evinin bir köşesini temizleyerek üretime başlayan Akdoğdu; erişte, kuru yufka, tarhana, baklava, börek ve sarma yapmaya başladı.
Hazırladığı ürünleri satışa çıkaran Akdoğdu, zamanla müşteri çevresini genişletti. Küçük imkanlarla başlayan üretim, yıllar içinde onun ve çocuklarının geçim kaynağı haline geldi.
Akdoğdu, o dönemi şu sözlerle anlattı:
“Eşim trafik kazasında vefat ettiğinde çalışmaya başladım. Yevmiyelere gittim, temizliğe gittim. Bir çuval un aldım, evimin bir köşesini temizledim. Erişte yaptım, kuru yufka yaptım, tarhana yaptım. Onları sattım, zamanla işler büyüdü.”
YÜZDE 50 ENGELİNE RAĞMEN GÜNDE 150 GÖZLEME
Bugün Serdivan Köylü Pazarı’nda gözleme tezgahının başında çalışan Muazzez Akdoğdu, yüzde 50 engeline rağmen üretmeye devam ediyor.
Bir elini tam olarak kullanamamasına rağmen günlük en az 50 gözleme hazırladığını belirten Akdoğdu, yoğun günlerde bu sayının 150’ye kadar çıktığını söyledi.
Akdoğdu, “Açamadığım elimle gözleme yapıp satabiliyorum. Yüzde 50 engelliyim ama kendimi engelli görmüyorum. Günlük en az 50 tane yapıyorum, bazen 150’yi buluyor” dedi.
“MÜŞTERİ DEMİYORUM, KOMŞU DİYORUM”
Pazarda kurduğu ilişkilerin kendisi için büyük önem taşıdığını anlatan Akdoğdu, müşterileriyle aralarında güçlü bir bağ oluştuğunu söyledi.
Akdoğdu, “Artık müşteri demiyorum, komşu diyorum onlara. Onlar beni benimsedi, ben de onları benimsedim. Geçinip gidiyoruz” ifadelerini kullandı.
İHA
