Türkiye’de deprem haberleri artık kimseye yabancı değil. Neredeyse her sarsıntıdan sonra benzer cümleleri duymaya alıştık: “Duvarlarda çatlaklar oluştu”, “sıva döküldü”, “inceleme başlatıldı.”

Tokat’ta meydana gelen 5,5 büyüklüğündeki deprem sonrası bir okul binasında ortaya çıkan manzara da tam olarak bunu hatırlattı.

Koridor duvarlarında çatlaklar…
Dökülen sıvalar…
Ve ardından başlayan incelemeler…

Şükür ki olayda herhangi bir can kaybı ya da yaralanma yaşanmadı. Bu gerçekten büyük bir teselli. Ancak insanın aklında tek bir soru beliriyor: Ya o sırada öğrenciler okuldaydıysa?

Bir okul sadece dört duvardan ibaret değildir. Bir okul, yüzlerce çocuğun geleceğinin şekillendiği yerdir. O koridorlarda hayaller yürür, sınıflarda umut büyür. İşte bu yüzden okul binalarının güvenliği sıradan bir konu değildir.

Deprem gerçeğiyle yaşayan bir ülkede en sağlam olması gereken yerlerin başında okullar gelir.

Çünkü o binaların içinde çocuklar var.

Her depremden sonra aynı tartışma yeniden başlıyor: Binalar ne kadar sağlam? Denetimler yeterli mi? Olası büyük bir sarsıntıya ne kadar hazırız?

Bu sorular sadece bir şehir için değil, tüm ülke için geçerli.

Deprem doğanın bir gerçeği. Ama yıkım çoğu zaman doğadan değil, ihmallerden doğuyor. Sağlam yapılan binalar ayakta kalırken, eksik denetimden geçen yapılar büyük riskler oluşturabiliyor.

Bu yüzden mesele sadece bir okul duvarındaki çatlak değil.

Mesele, o çatlağın bize hatırlattığı büyük gerçek.

Deprem kapıyı çalmadan önce önlem almak zorundayız. Çünkü felaketler yaşandıktan sonra yapılan incelemeler hiçbir şeyi geri getirmiyor.

En azından bu olayda sevindirici bir taraf var: Kimse zarar görmedi.

Ama bu durum bize bir uyarı olmalı.

Çünkü deprem geçer…
Ama ihmaller kalırsa risk de geçmez.