Danimarka’da yaşayan Katrine, eşine terminal kanser teşhisi konulmasının ardından 2023’ün ilk aylarında sıra dışı bir çalışmaya başladı. Yıllar boyunca biriken mesajlaşmalar, fotoğraflar, videolar ve ses kayıtları bir araya getirildi. Stephan da hayattayken bu projeye aktif olarak katıldı; çocukluğundan hayat görüşüne, anılarından düşüncelerine kadar pek çok detayı dijital dünyada bırakmak istedi. Amaç, ölümden sonra bile onunla bir bağ kurabilmekti.
Ortaya çıkan yapay zekâ destekli dijital avatar, zamanla şaşırtıcı derecede gerçekçi tepkiler vermeye başladı. Katrine için bu sanal varlık, eşinin ardından duyduğu boşluğu bir nebze olsun dolduran bir destek aracına dönüştü. Ancak bir gün merakı ağır bastı ve çoğu insanın zihninden geçebilecek o soruyu sordu:
“Beni hiç aldattın mı?”
Yapay zekânın verdiği yanıt ise şok ediciydi: “Evet.”
Üstelik cevapta, sözde bir iş arkadaşıyla yaşanan bir ilişkiye de atıf vardı. Katrine detayları sorguladıkça anlatı çözüldü; tarihler uyuşmadı, olaylar tutarsızlaştı. Sonunda bunun gerçek bir itiraf değil, yapay zekânın eksik verileri doldururken ürettiği hayali bir senaryo olduğu anlaşıldı.
Bu sıra dışı hikâye, Danimarka’da yayımlanan “You’ll Never Disappear” adlı belgeselle geniş kitlelerin dikkatini çekti. Bugün Katrine ve Stephan’ın oğlu Victor, bu dijital kopyayla iletişimini sürdürüyor; mesajlaşıyor, sesini dinliyor.
Avatarın geleceği ise Stephan’ın bıraktığı bir tür “dijital vasiyet” ile güvence altına alınmış durumda. Kontrol tamamen Katrine’de ve isterse ilerleyen yıllarda bu dijital mirası oğluna devredebilecek. Hikâye, yapay zekânın yas sürecindeki rolü kadar, gerçeklik algısını nasıl zorlayabildiğine dair de yeni soruları beraberinde getiriyor.
HABER MERKEZİ