Montun Etiketi, Havadan Daha Sert

Bir Montun Bedeli Neden Asgari Ücrete Yakın? Üreticiler maliyetleri gerekçe gösteriyor. Enerji giderleri, işçilik, döviz kurları, ithal kumaş… Bunların hepsi gerçek. Ancak bu gerçeklerin ötesinde başka bir tablo daha var: Piyasayı yönlendiren psikolojik fiyatlandırma. Kışın yaklaşmasıyla birlikte talebin artacağını bilen bazı markalar, maliyet artışıyla açıklanamayacak seviyede etiket düzenlemesine gidiyor. Bu durum vatandaşı “Almasam hasta olurum, alsam bütçe dağılır” ikilemine sürüklüyor. Pazar Bile Eski Pazar Değil Bir dönem daha hesaplı olduğu için tercih edilen semt pazarları bile yüksek fiyatlardan nasibini almış durumda. Pazarda satılan bir kazak ile mağazada satılan ürün arasındaki fark eskisi gibi uçurum değil. Çoğu kişi için “pazardan alırım, kurtulurum” rahatlığı artık geçerliliğini yitirdi. Sosyal Medyada Mizah, Gerçekte Derin Bir Ekonomik Sıkışmışlık Sosyal medya kullanıcıları durumu tiye alıyor. “Bu kış mont almadım, mont beni alsın” şeklinde yapılan paylaşımlar binlerce kişi tarafından beğeniliyor. Mizah rahatlatıyor belki ama gerçeği değiştirmiyor: Vatandaş kışa hazırlanmaktan çok kışı nasıl atlatacağını düşünüyor. Denetim ve Erişilebilirlik Şart Kışlık kıyafet artık bir ihtiyaç. Bu nedenle fahiş fiyat uygulamalarının sıkı şekilde denetlenmesi, yerli üreticinin desteklenmesi ve tüketicinin korunması gerekiyor. Kış mevsimi, bir giysi yüzünden kimsenin zor durumda kaldığı bir dönem olmamalı. Kışın soğuğu geçici; ancak fiyat artışlarının yarattığı etki uzun süre devam ediyor. Temel ihtiyaçlara erişim güçleştikçe, toplumun yaşam kalitesi de düşüyor. Kışlık kıyafet almak bir lüks değil, zorunluluk. Ve bu zorunluluğun vatandaş için bir yük olmaktan çıkarılması gerekiyor.